• Ağacın Hikâyesi

    Ağacın Hikâyesi

    04 Nisan 2016
    Bir fidandım önce toprağa düştüm. Gençtim sere serpe mutlu bir gençlik yıllarım vardı. Özel ne kadar anı varsa biriktirdiğim ne kadar acı, umutsuzluk, hayal kırıklığı da vardı elbet. Her şey acısıyla tatlısıyla o kadar güzeldi ki…

     
    | Devamı
     

    İnce ince geniş yapraklarım vardı arkamda hava aydınlık mı daha kışı tatmamış umutlarım, yapraklarım daha dalından koparılmamış toprağa düşmemiş gençliğim… O kadar çok yapılacak şeylerim var ki kalbim yerinden çıkacak hiç zamanım yok her şeyim hemen olmalı hemen yapmalıyım eğlenmeliyim şen, şakrak şaka mutluyum yarınlar çok güzel koşup oynuyor bulutlar, çimenler benimle dallarım da upuzun incecik… Her şeyim çok güzel, çok güzel bir yaz bu.

    Büyüdüm umutlarım hayallerim de büyüdü yavaş yavaş sonbahar oluyor…

    Hayallerimin gerçekten hayal olduğunu gençliğimin de bir hayal olduğunu sonbahar gelince yapraklarım git gide gülen yüzlerini saklamaya başladıkların da anladım. Gerçeklerin, büyümenin daha farklı olduğunu hiç bir şeyi yarına bırakmamak gerektiğini büyüyünce anladım. Rüzgârların şiddetini, yağmurun dallarımı kırmasıyla anladım. 
    Ben büyüdüm evet ve kocaman bir ağaç oldum artık bir fidan değilim umutlarım var geleceğe dair, hayallerim de lakin gerçeklerim hayallerimin önün de. Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını görüyorsun artık. Sorumluluklarının olduğunu, bir şeyler yapman başarman gerektiğini laylom olan zamanlarından uzaklaştığımı görüyorum. Dallarıma konan kuşlar da artık eski neşesini vermiyor. Yorgun gövdem başım ağır artık. Kışa giriyorum artık bunu biliyorum der ağaç...

    Biz insanlar da böyle değil miyiz? Tıpkı bir ağaç gibi bir fidan gibi ömrümüzün baharında eğleniriz, gezeriz çok güzel anılar biriktiririz, ömrümüze, hayatımıza çok şey katarız. Acısıyla tatlısıyla anlamlandıran ne varsa bizi onu yaşarız.  Ömrümüzün en güzel yılları gençliğimiz delilik çağlarımız ve biz insanlar hiçbir zaman değerini bilmeyiz. Aslında bir ağaç gibi yaşadığımızı ömrümüzü olgunlaşacağımızı, büyüyeceğimizi bizim de bir sonbaharımız kışımızın olabileceğini düşünemeyiz.

    Birbirimizle didişiriz anlamsız kavgalarımız, tartışmalarımız vardır. Sanki bu dünya bizimmiş gibi, bizim kalacakmış gibi. Biz insanlar bile hayalken bir bir ağaç gibi doğayı güzelleştirmiyoruz aksine doğayı biz insanlar kirletiyoruz.

    Yazık ki : “Biz insanlar çok şey bildiğimizi zannedip aslında hiçbir şey bilmiyoruz.”

    Kaynak :
    Bu Makale 640 defa okunmuştur.
 
Yorum Ekleyin
Başlık: *
Yorum:
Güvenlik Kodu:
 


Haberleri RSS Beslemeleri ile takip edebilirsiniz.